Recepten

Mijn favoriete pasta, ook al zit er (veel) bloemkool in

Kom pasta met twee handjes en een lepel
Peuter husselt pasta

Dudes. DUDES. Leuk hoor, zo’n kinderpartijtje, maar als er nog één keer iemand “mama!” tegen me roept, ga ik gillen. Naast de exemplaren die ik gebaard heb, riepen er vanochtend nog vijf korte types mama tegen me. Dat ze daar “van Léa” aan toevoegden deed niets om de alarmbellen te dempen die elke keer afgingen. Mama moet iets, ik kom, ren ren ren. “Mama van Léa, kijk eens wat ik heb gemaakt!” Laat ik eerlijk zijn, het kost toch net effe meer moeite om een onbeholpen koekjesknutselwerk met enthousiasme te overladen als het niet mijn eigen kind is dat de deegblob produceerde. “Wat een mooie bloem heb je gemaakt! Oh, het is een poppetje. Jaaaa, ik zie het.” Herhaal een keer of dertig en veeg me op.

Maar nu heeft de echtgenoot de laatst overgebleven koters (de onze) naar boven gelokt om konijnen te vangen op de Wii en heb ik tijd om jullie te vertellen over mijn favoriete pasta. Het is echte liefde tussen mij en dit recept en het is de hoogste tijd dat jullie elkaar leren kennen.

Deze pasta heeft alles wat ik zoek in een bord fusilli. Een hoop groenten, een hoop knoflook en een hoop blijmakende geur. Als ik mijn neus boven een dampend bord hiervan hang, moet het leven wel erg stom voelen wil er niet een grijns verschijnen. Zoet citroenrasp verzorgt de topnoot en knoflook blaast de basisnoten. (Is dat hoe je ze noemt? In ieder geval zijn er duidelijk een heldere citroenlaag en een veel diepere knoflookbrom.) Een beetje Parmezaanse funk er doorheen en het is alsof je het parfum van een heel ondeugend engeltje snuift.

Met zoveel lekkere smaakjes wordt zelfs bloemkool een spannende groente. Normaal gesproken vind ik bloemkool te gassig en timide om veel plezier te brengen, maar hier werkt hij. Heel, heel goed. Geroosterd tot hij bruine randjes heeft, heeft hij van zichzelf al meer persoonlijkheid dan normaal. In de combinatie met knoflook, citroenrasp en kappertjes blijkt hij de ideale achtergrondgroente. Voelt lekker in je mond, biedt de ondeugende engeltjes een prachtig podium voor hun dansjes en voegt zelf een charmant bitter randje toe.

Als ik dat zo schrijf, denk ik “huhm, dit had ik voor vanavond moeten plannen”. Na een dag feestende kinderen en hun chaos  kan ik wel een dosis feestende engeltjes gebruiken.  Helaas, er staan brood met makreel en wortel op het menu. Die laatste wel met een hoop knoflook en citroenrasp trouwens. Wordt het misschien toch nog wat, qua engeltjes aan mijn eettafel.

P.S.: Houd je meer van broccoli? Probeer deze noedels met kip en broccoli eens. Of is preirisotto een goed idee voor vanavond?

Pasta met geroosterde bloemkool

Een perfect recept uit Melissa Clarks Dinner: Changing the Game

Verwarm de oven voor op 225 graden. Snijd een middelmaat bloemkool in hapklare stukjes. Meng ze met een scheut olijfolie, 2 eetlepels kappertjes zonder hun vocht, zout en peper. Spreid de bloemkool in een enkele laag uit in een grote braadslee. Rooster de groente een minuut of twintig, tot de roosjes bruine randjes hebben. Hak ondertussen nog een eetlepel uitgelekte kappertjes fijn en meng ze in een klein kommetje met een geperst teentje knoflook, de geraspte schil van 1 biologische citroen, 15 gram boter, een scheutje olijfolie en een paar eetlepels geraspte Parmezaanse kaas.

Breng een pan water aan de kook en kook pasta voor vier tot hij al dente is. Giet af. Meng de hete pasta met de bloemkool en het kappertjes-knoflook mengsel. Proef en voeg citroensap, zout en peper toe als dat nodig is. Eet, jij geluksvogel.

Eén reactie

  • Steven

    Heerlijk, eenvoudig en toch zeer smaakvol, aanrader! De randjes van de bloemkool werden wat te hard bruin bij mij, dus halverwege even gehusseld en wat eerder uit de oven gehaald.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *