Recepten

Mysterieuze miso peren

Schaal met halve peren in bruine saus op houten tafel

Een jaar of drie geleden ontmoette ik deze peren voor het eerst. Mensen, wat een ontmoeting was dat. Ze zien er niet zo spectaculair uit, maar eenmaal in je mond? Feest.

Ik kwam ze voor het eerst tegen op een vrijgezellenfeestje van een vriendin. Daniël was een week of zes en ik had niet erg veel moed om mijn slaaptekort en hormonen door de nachtelijke stad te slepen. Maar ja. Als één van je liefste vriendinnen een mijlpaal heeft, dan vier je mee. Gelukkig waren ook zij en de rest van haar vriendinnen geen 18 meer, dus begon het feest al ’s middags en ook nog op één van mijn favoriete plekken van Amsterdam: Dun Yong.

We waren op de Zeedijk om Koreaans te koken en wat was ik blij dat ik gekomen was. Om de vriendin, die van niets wist en met tranen over haar wangen rond stuiterde toen ze ons zag in de kookstudio. Maar ook om het eten. Uit de indrukwekkend geblakerde woks van de kookschool toverden we kimchisoep die pittig genoeg was om de slaap tussen mijn oren weg te blazen. We prutsten dumplings in elkaar met ongehoord veel knoflook en verrassend weinig moeite. En we maakten deze peren, die ik een week later gelijk nog een keer maakte. En toen nog een keer. En toen had ik even genoeg peer gegeten en was het kerst voor ik er weer aan dacht.

Uiteraard maakte ik ze toen weer, want jongens. Deze peren zijn zo lekker. Ze smaken geurig, zoet en hartig en mysterieus, alsof je peren hebt onderworpen aan een eeuwenoud magisch ritueel. En toch zitten er maar 5 ingrediënten in en heb je er ingewikkelde technieken noch apparaten voor nodig. Je moet wel langs een Aziatische winkel voor miso (ik heb het ook weleens bij de biosuper gezien en verschillende online toko’s verkopen het), maar verder zijn ze zo rechtoe-rechtaan als het wordt. Sausje roeren, peren schillen, saus en peren samen in de oven schuiven. Zo simpel is het echt.

Nou ja, misschien moet je ook je gasten nog even waarschuwen. Ik ontlokte een vriendin een keer een verheugd “oeh, peren met chocoladesaus!” en er was teleurstelling toen ik nee moest zeggen. De zoutigheid van de miso, hoewel Heel Erg Lekker, kan ook onverwacht aankomen. Niet onwelkom, vermoed ik, gezien de gezouten karamel die op t moment in of over alle chocola en koekjes lijkt te zitten. Maar toch, je wilt mensen niet aan het schrikken maken. Dus kondig trots aan dat je “mysterieuze miso peren” op tafel zet en dan is je werk echt gedaan. Ga zitten en eet, drukke kokerd.

Glazen schaal met peren in donkerbbruine saus op aanrecht
Voor het bakken

Peren met miso-karamel saus

Voor 4-8 mensen

Een bewerking van een recept van de Dun Yong Cooking Studio, Amsterdam

Smelt 90 gram boter met 200 ml crème fraîche in een steelpannetje. Roer er dan 130 gram donkere basterdsuiker door en twee eetlepels miso. Breng het mengsel aan de kook, roer regelmatig. Laat een minuut of tien pruttelen, nog steeds regelmatig roerend, tot het mengsel iets dikker is en mooi glanst. Haal de pan van het vuur en zet hem even opzij. (Tot hier kun je het recept van tevoren maken. Bewaar de saus in de koelkast, maar zorg dat hij warm en goed gemengd is voor je verder gaat. Dat gaat het best door hem weer roerend in een pannetje te verwarmen.)

Verwarm je oven voor op 180 graden.

Schil vier rijpe, maar nog stevige peren. (Ik vind Doyenne du Comice hiervoor het lekkerst, maar Conference is ook prima.) Snijd ze in de lengte door de helft en haal het klokhuis eruit. Leg de halve peren met hun bolle kant naar boven in een ovenschaal waar ze net inpassen met z’n allen. Giet de saus over de peren, zodat ze zoveel mogelijk bedekt zijn. Schuif de peren in de oven en bak ze tot ze stevig-zacht zijn. Schep een paar keer de saus uit de schaal opnieuw over de peren. Afhankelijk van de rijpheid van je peren kost het tussen de 20 minuten en een uur voor ze zacht zijn met nog wat beet, dus test ze regelmatig door er met een vork in te prikken.

Eet de peren warm. Een halve peer per persoon is na een diner waarschijnlijk genoeg, zeker als je er een bolletje vanilleijs naast legt (en dat is helemaal geen slecht idee.) Ik houd van ruime hoeveelheden, dus reken een peer per persoon. Koude restjes zijn de volgende dag nog heerlijk, hoewel de saus stolt en er wat minder aantrekkelijk uitziet. 

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *