Klompenlijst

Zelf ricotta maken

ricotta in vergiet
Ricotta. Die ik zelf maakte. Ah yeah.

Soms word ik heel blij van melk met klontjes erin. Bijvoorbeeld als die melk het beginpunt is van item 12 op mijn Klompenlijst: zelf ricotta maken. In dit jaar dat ik 40 word, doe ik mijn best om 60 avonturen af te strepen op die Klompenlijst-voor-één-jaar (one-year bucket list). En uiteraard schrijf ik over de avonturen. Lees mee over klonterige melk en dromen die even de koelkast in gaan. 

Afgelopen zomer waren we in Italië en liep ik ernstige fantasieën op over het koken van grote lunches voor tafels vol gasten. Je zou denken dat ik na weken zonder sojasaus en tofu eerder zou dromen over noedels en eetstokjes, maar nee. Meer pasta wilde ik, schalen groente verdrinken in olijfolie en er focaccia bij bakken. Tot helemaal niemands verrassing bleek weer eens dat Italiaans eten schier magische krachten van betovering kent.

Eenmaal thuis nodigde ik acht mensen uit om proef te draaien. Dat genas de fantasie vrij snel. “Even komkommer snijden” voor zes kinderen kostte drie keer zoveel tijd als voor die twee van mij. Idem met de aubergine die voor ons gezin zo gepiept is. Twee kilo varkensvlees tot saté toveren? Ik was een uur of anderhalf bezig. Kortom, ik moet eerst maar eens rustig oefenen voor ik verdere uitnodigingen uitvaardig.

Zelf ricotta maken met oma’s recept

Melk en citroen met ricotta
Melk + citroen + koken = ricotta

Om de droom toch een beetje levend te houden, wijdde ik mij aan item 12 op mijn klompenlijst: zelf ricotta maken. Alsof het universum me gehoord had, kreeg ik de dag nadat ik de ricotta op de eetplanning zette een berichtje van Katinka van Ceviche Ceviche. Ze had een lekker recept voor ricotta van haar oma. Of ik interesse had?

En of! Uiteraard staat het internet vol recepten voor ricotta, maar een ricotta recept waar iemand zo enthousiast over is dat ze er spontaan over schrijft? Dat moet extra goed zijn.

Dat moest ik mezelf ook voorhouden toen ik de aanwijzingen las. De eerste stap is een oud pak melk een dag op kamertemperatuur zetten. Dat klonk stiekem als een recept voor bedorven yoghurt, maar ik zette door. Een uur of acht lang dan, want toen was het tijd om aan het avondeten te beginnen. Acht uur lijkt best op 24 uur, toch? Precies. Dus roerde ik citroensap door de melk en zette ‘m op een klein vuurtje. Al snel gebeurde dit:

Normaal word ik niet blij van bonkjes in mijn melk, maar dit keer deed ik een klein dansje. Die bonkjes worden namelijk de ricotta. Na een paar minuten zachtjes pruttelen waren het er een hoop en dreven ze samengeklonterd in iets dat op Taksi leek (ken je dat nog?). Gut, dat klinkt niet erg aantrekkelijk. Zo zag het er trouwens ook niet uit.

En toch kwam het goed met mijn ricotta

Ciabatta met zelfgemaakte ricotta en tomaat
Dromen van Italië met een broodje ricotta en geroosterde tomaatjes

Eenmaal uit de pan geschept zagen de brokjes er echter al behoorlijk uit als ricotta. Ik heb natuurlijk geproefd, en het smaakte best lekker. Melkig, beetje korrelig en vooral heel zacht. Van smaak en structuur, dus heb ik de ricotta goed uit laten lekken terwijl ik geroosterde tomaatjes met knoflook en rozemarijn maakte voor erbij.

Na ruim een uur (we aten laat, die avond) had ik een stevige massa in mijn vergiet. Ik kan me zomaar voorstellen dat verse ricotta veel lekkerder kan zijn dan het spul uit een bakje. Alleen: het was flauw. Nadat ik het op m’n brood smeerde ben ik er flink overheen gegaan met de zoutbus en opeens moest ik grijnzen toen ik een hap nam. Volgende keer roer ik het zout er dus al voor het uitlekken doorheen. Dan wordt het vast heel lekker, dus die volgende keer komt er zeker. (En dan schrijf ik ook het recept uit, want op t blog mogen alleen de Heel Lekkere recepten.)

P.S.: Voor mijn klompenlijst (lees hier waarom ik het geen bucket list noem) ging ik ook zwemmen in de Noordzee, dronk ik voor het eerst een matcha latte en zag ik een film op het strand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *